Vluchtelingen getuigen

Lirim

Mijn familie gelukkig zien is mijn beste behandeling

naam: Lirim (*)
geslacht: man
nationaliteit: Albanees
in België sinds: 2011
statuut: asielzoeker, lijdt aan leukemie, gezin met drie dochters
verblijft in: appartement in Ganshoren

Lirim heeft leukemie. Samen met zijn gezin woont hij in een appartement in Ganshoren. Als was het vooraf gepland komt een vrijwilliger die de familie helpt langs tijdens dit gesprek. Om de dochters te feliciteren met hun schoolrapport en om af te spreken wanneer ze samen met de ouders naar het oudercontact zal gaan. Na enkele dikke knuffels neemt de vrijwilliger afscheid: ‘Ik zie aan alles dat ze hier gelukkig zijn en dat doet ook mij veel plezier.’

Merk je een verschil tussen de medische begeleiding in het centrum en die in de individuele opvang?
‘Eerst verbleven we in een groot opvangcentrum in Arendonk. Na vijf maanden verhuisden we naar de individuele opvang, een appartement  in Koekelberg. Ondertussen hebben we de individuele opvang verlaten. En wonen we in een appartement in Ganshoren dat de gemeente voor ons heeft gevonden.

Overal waar ik kwam werd ik zeer goed geholpen. De medische wereld staat hier veel verder dan in Albanië. Ook toen ik na een ongeval een lange tijd behandeld moest worden voor een beenbreuk, stonden de mensen altijd klaar.

Toch is er een belangrijke medische reden waarom ik liever apart woon met mijn gezin. In het centrum leef je samen met een heleboel mensen. Dat verhoogt de kans op infecties. Omdat ik al verzwakt ben door mijn ziekte is een eigen appartement veel gezonder.’

In een appartement loopt leukemiepatiënt Lirim minder kans op infecties

Is het voor jouw gezin nu gemakkelijker om je bij te staan?
‘Omdat ik vandaag iets beter ben, verblijf ik minder vaak en voor kortere periodes in het ziekenhuis. Maar net als toen kan mijn familie langskomen wanneer ze dat willen. Ze hebben een abonnement en nemen het openbaar vervoer tot bij het ziekenhuis.

Toch is het voor mijn gezin beter hier in Brussel. We hebben niet veel zorgen en kunnen beroep doen op een aantal geweldige mensen als we iets nodig hebben. Zij helpen niet enkel mij, maar het hele gezin.

Ik ben zwaar ziek, maar had nooit gedacht dat ik het nog zo goed zou hebben. Ik heb mensen ontmoet die met geen woorden te beschrijven zijn. Mijn vrouw is blij omdat ze mij niet langer ziet afzien. Mijn kinderen kunnen naar school en doen het uitstekend. Mijn familie gelukkig zien is mijn beste behandeling.’

Hoe zien jullie de toekomst?
‘We hopen dat onze procedure snel is afgerond. Dan kan mijn vrouw een werkvergunning krijgen. Wij willen graag iets terug doen voor alle behulpzame mensen die ons hier helpen.

Na de zomervakantie start de taalcursus opnieuw. Daar gaan we met veel plezier naartoe. De lessen zijn niet verplicht, maar we volgen ze toch. Niet enkel om beter voor onszelf te kunnen zorgen, maar ook om ons volledig aan te passen aan het leven hier.’

Interview: Jeroen De Sadeleer

foto’s: Jeroen De Sadeleer

(*) Om redenen van privacy kregen de getuigen een schuilnaam. Foto’s van de getuigen werden genomen met uitdrukkelijke toestemming van de betrokkene.

Alle getuigenissen