Vluchtelingen getuigen

Arman

Ik heb kunnen leven zoals elke andere mens

naam: Arman Vardanyan
geslacht: man (gehuwd en twee kleine kinderen)
leeftijd: 35
nationaliteit: Armeniër
in België sinds: 2000
statuut: geregulariseerd
verblijft in: eigen woning in Brussel, met echtgenote en twee dochters

Ben je tevreden over de opvang die je geboden wordt?
‘Wij zijn enorm goed opgevangen toen ik in 2000 samen met mijn vrouw en twee kleine kinderen – toen 2 en 3 jaar oud – in België aankwam. We kregen onmiddellijk een huis toegewezen in Roeselare. Daar woonden we samen met drie andere families. Omdat dat niet evident was met kinderen, hebben we al snel gevraagd voor een andere plaats. Zo zijn we drie maanden later al verhuisd naar een appartement in Brussel. In 2009 hebben we hier zelf een huisje gekocht.’

Wat was de leukste ervaring tijdens jouw verblijf?
‘Ik kan er moeilijk eentje uitpikken. Ik weet dat ik enorm veel geluk heb gehad. Ik ben nooit in een asielcentrum geweest, anders weet ik niet of ik hier zou gebleven zijn . Ik heb me altijd vrij gevoeld, en kunnen leven zoals elke andere mens. Net doordat ik meteen tussen Belgen heb kunnen wonen, heb ik snel de taal geleerd, en me goed kunnen integreren. Mijn kinderen zijn hier opgegroeid, en gaan hier naar school. Zowel mijn vrouw als ik werken nu bij een organisatie die asielzoekers opvangt. Zo helpen we zelf andere asielzoekers. Mijn vrouw vangt nieuwkomers op. Ik ben technisch verantwoordelijke. Als er in een van de huizen iets kapot is, zorg ik ervoor dat dat wordt gerepareerd.’

Arman kon zich goed integreren omdat hij tussen Belgen kon wonen

Wie heeft jou geholpen?
‘De meeste hulp heb ik gekregen van de organisatie die ons opving, en van mijn collega’s. Dat sociale contact als je aankomt in een vreemd land, is zo waardevol. Als je dat niet hebt, denk ik dat integratie onmogelijk is. Ook kreeg ik veel hulp van een sociaal assistent, niet alleen voor officiële zaken, maar ook heel praktische, bijvoorbeeld als iemand van het gezin ziek was en we naar een dokter moesten.’

Wat zijn jouw verwachtingen voor de toekomst?
‘Mijn verwachtingen zijn dezelfde als die van iedereen, denk ik. Ik hoop nog lang gezond te zijn, te kunnen werken. Ik wens dat mijn kinderen goed studeren, een job vinden, gelukkig zijn.

En op een dag genieten van de kleinkinderen, zeker?’

Interview: Marjan Cauwenberg

(*) Om redenen van privacy kregen de getuigen een schuilnaam. Foto’s van de getuigen werden genomen met uitdrukkelijke toestemming van de betrokkene.

Alle getuigenissen